2006/Oct/01

ความรู้สึกในส่วนลึกๆของผมนั้น ยังคิดถึงเทอ คนที่ผมรัก

ผมเองก็ลืมความรู้สึกดีๆ ที่เทอมีให้ผมไม่ได้

เทอน่ารัก เทอดีกับผมตลอดเวลา ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา

นับตั้งแต่เมื่อหลังวันที่ไปส่งเทอที่ "หมอชิต"

คำบางคำ ผมยังจำได้ดี

ที่เทอบอกผมในวันนั้น "กี้ขึ้นรถก่อนน้าเอฟ เอฟก็กลับหอดีๆนะ"

ขอบคุณน้าที่มาส่งกี้วันนี้

เวลาหลังจากวันนั้น มันก็ยังทำให้ผมคิดถึงเทออยู่เสมอ

วันนึง ผมก็นั่งเล่น msn อยู่ ผมก็เข้าไปสเปชผม....

ผมเห็น..ข้อความนึงที่คอมเม้น...เปงไงบ้าง สบายดีป่าวววววว

กี้ มาได้ไงเนี้ย ทั้งหลังจากปีใหม่ที่ผ่าน มาไม่ได้ รับการติดต่อจากเทออีกเลย

เพราะผม ลบเบอร์โทร ลบอีเมลล์ ลบทุกอย่างออกจากชีวิตผมเลย

เพียงเพราะความรู้สึกของผมที่รู้สึกว่าแตกต่างจากเทอ

ผมเห็นคอมเม้น เทอทำให้ผมนึกถึงเทอ คิดถึงเทอมาก

อยากรู้ว่าเทอจะเป็นอย่างไรบ้าง ช่วงเวลาที่ผ่านมา

เทอคงสบายดีสินะ แต่เทอไม่ได้ลบเมลล์ผมออก

ผมผิดเองที่ทำกับเทอแบบนี้ ทั้งๆที่เทอไม่รู้เรื่องอารายกับผมเลย

ผมเลยตอบ เมลล์กลับหาเทอทันที ที่เห็นคอมเม้นนั้น

Date :June 07 3:31 PM วันที่เทอคอมเม้น

หวัดดีคับ กี้ สบายดีเปล่า คับ เราสบายดีนะเทอละเปงอย่างไรบ้าง

ความรู้สึกของผมตอนนี้ อยากคุยกะเทอจัง อยากฟังเสียงเทอ

อยากเจอเทอ อยากไปเที่ยวกะเทอ คนที่ผมรักและรู้สึกดีที่สุดในชีวิตของผม

ผมไม่สนแล้วว่า ความแตกต่างที่ผมสร้างขึ้นในใจของผมมันจะเปงอย่างไร

ผมอยากจะกลับไปรู้จักเทออีกครั้ง ด้วยความรักที่ผมมีอยู่เต็มเปี่ยมนี้

ผมสัญญาจะไม่ทำให้เทอผิดหวังในตัวผม ตลอดเวลาที่เทออยู่เคียงข้างผม

แล้วเมลล์เทอก็ตอบกับมา "เอฟหายไปไหนมาหรอ"

ผมตอบกลับไป ผมไปตามทางที่ผมคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ถูกนะคับ

แต่ผมก็พบว่ามันเป็นสิ่งที่ผิดที่ผมทำแบบนี้ คับกี้

เอฟขอเบอร์กี้ด้วยนะคับ

เทอ ก็ส่งเมลล์ตอบกลับมา พร้อมเบอร์เทอ

ผมรีบเข้าไปอ่านในเมลล์ ในวันรุ่งขึ้น

ผม เห็นเบอร์โทรศัพท์เทอ ผมรีบโทรหาเทอด้วยความคิดถึงของผม

ตอนนั้นเป็นเวลา 8.15 น. หวัดดีคับ ตื่น หรือ ยัง

ตื่นแล้ว แล้วนั้นใครหรอ คุ้นๆแฮ่ะ จำได้หรือเป่าคับกี้

เอฟหรอ...เทอทายถูกด้วย ยังน้อยชื่อผมก็คงยังอยู่ในส่วนลึกของใจเทอ ดีใจจัง

ช่ายแล้วคับ เอฟเอง สบายดีเป่ากี้ ก็ดีนะ

แล้วเราก็คุยกันอยู่สักพักนึง จนผมนึกขึ้นได้วันนี้ มีธุระที่ต้องไปทำ

กี้ คับ วันนี้เอฟมีธุระตอนสาย ขอตัวไปทำธุระ ก่อนนะแล้ว จะโทรไปหาใหม่ นะ

ค่ะ....เทอยังเหมือนเดิมเลย เหมือนกับตอนที่เราคุยกัน

ขอบคุณฟ้า ที่ให้โอกาสผมอีกครั้ง ที่ได้มาคบกับเทออีกครั้ง

ผมเริ่มเชื่อใน Destiny แล้วละสิ ว่าทำให้คน2คนทที่รู้สึกดีๆกัน กลับมาเจอกันอีกครั้ง

กี้จะไปกทมนะเอฟ มาเมื่อไรหรอคับ อีกไม่กี่เดือนนะ ไปธุระนะ

หรอคับ พ่อแม่กับก็จะมาหาที่กทมด้วยนะ อืมก็ดีคับ

แล้ววันนั้นก็มาถึง เทอก็มากทม กี้อยู่ไหนหรอคับ อ๋อกี้มาเดินเล่น สวนลุมอยู่กะเพื่อน

แล้วเอฟละอยู่ไหนหรอ ก็กำลังจะไปตามที่นัดกี้ไว้ไงคับ กี้จำได้หรือเปล่า

วันนี้ไงคับ นัดกี้ไว้Ashley's Rumour อ่ะคับ

อืม เดี๋ยวกี้เสร็จธุระแล้วจะไปตามที่นัดนะอาจจะเลส หน่อยนะ

สักพัก 23.15 เทอก็โทรมา อยู่ตรงไหนหรอ กี้อยู่ข้างหน้าตึกลิเบอร์ตี้แล้วเอฟ

ออกมารับหน่อยค่ะ ได้คับ ผมรีบเดินออกไปรับเทอหน้าตึก

โอ้ว..ไม่ได้เจอกันนาน6เดือนกว่าๆได้

เทอเปลี่ยนไป ความน่ารัก ความสวย จนผมเกือบจำแทบไม่ได้เลย

หวัดดี กี้ วันนี้กี้น่ารักจัง คับ จริงหรอก็ไม่ได้เทออารายเลย ก็ยืดผมมานะ

หรอคับ ผมสวยจังกี้ แล้วก็พาเทอเดินเข้าไปในร้าน

เพลงกำลังมันส์เลย ผมรู้สึกเขินจังวันนี้ที่ได้พบเทอ

เป็นครั้งแรกที่ผมได้มาเที่ยวกลางคืนกับเทอ

พอใกล้จะกลับ เราก็เดินออกมาด้วยกัน สนุกมั้ยกี้ หนุกดี

แล้วเทอกะผม เราก็นั่งรถ Taxi กลับมาด้วยกัน พร้อมกะเพื่อนผม

เพียงได้อยู่ใกล้เทอแบบนี้ก็ทำให้ผมรู้สึกมีความสุขที่สุดแล้ว

ต่อจากนี้ไปผู้ชายคนนี้จะ ทำเพื่อเทอคนที่ฉัน "รัก"

รักมาตลอดตั้งแต่แรกพบ แรกเจอ

ตอนที่นอนผมแอบคิดว่า เทอเป็น "คู่แท้" ของผมหรือเปล่า

ถ้าเทอไม่ใช่ คงจะมีวันนี้ที่ ผมพบเทออีกครั้งแบบนี้

คู่กันแล้วคงไม่แคล้วกัน จึงได้กลับมาเจอกัน ณ ที่ตรงนี้ ที่เดิม

ที่เรามีความรู้สึกดีๆให้กันเหมือนกับเช่นวันนั้น ที่ผมบอกว่า "ผมรักเทอ"

ปาฏิหารย์ มีจริง ผมเชื่อ ว่ามีจริง ถึงได้พาผมมาพบกับเทอ วันนี้

ฉันมีความสุขที่ได้รับรู้ถึงความรู้สึกที่เทอมีฉันตลอดเวลาที่จากกัน

จะไม่มีการจากกันไปไหนแล้ว ต่อจากนี้ฉันคนนี้

จะอยู่ดูแล เป็นห่วงเป็นใย เหมือนเช่นเดิมที่ฉันเคยทำให้กับเทอ

เดี๋ยวกี้ จะกลับตอนเที่ยงนะ จะไปหาพ่อ

หิวข้าวยัง ถ้าหิวข้าวเทอก็ไปอาบน้ำสิ จะได้ไปกินข้าวกัน

วันนั้น พาเทอไปกินโจ๊กหม้อดิน สวนธน+ข้าวมันไก่+ขนมโปงเหน่งที่กี้ชอบ

อิ่มละ สิ เป็นภาพที่ผมจำได้ดี เจ้าของร้าน ราดหน้าร้านเดียวกะร้านข้าวมันไก่ งงไปเลย

กินโจ๊กเสร็จ กินข้าวต่อ แล้ววิ่งข้ามถนนจับมือเทอไว้ตอนข้ามถนน

โปงเหน่งไงกี้อ่า.....ชอบๆ

เอา 2 อัน คับ....

กลับหอกันนะ

ค่ะ เอฟ

พอได้เวลาเที่ยง

กี้คับ เอฟดีใจมากเลยรู้มั้ยที่เราทั้งสองกลับมาคบกันอีกครั้ง

กี้ก็ดีใจนะ ขอบคุณนะที่เอฟยังเป็นเหมือนเดิม ดีกว่าเดิมอีกซะด้วย

ขอบคุณที่เทคแคร์กี้ได้ดี เอาใจใส่กี้ตลอดเวลา แบบนี้รักตายเลย อิอิ

ขอบคุณคับ เอฟทำทุกอย่างที่เอฟทำให้กี้มาจากใจนะคับ

ผู้ชายคนนี้ คนธรรมดา "ที่ว่างเปล่าแต่มั่นคงกับเทอ"

จะดูแลเทอให้เต็มที่ อย่างที่คนยังฉันจะทำให้เทอ

การกลับมาของฉันคนนี้

จะทำทุกอย่างเพื่อเทอคนที่ฉัน "รัก"

จะไม่มีคำว่า "หายไป" เกิดขึ้นอีก

ฉันอยากให้เทอรู้ว่าทำไม ผู้ชายคนนี้ถึงรักเทอมากแค่ไหน

มีอะไรๆบางอย่างมันบอกกับฉันว่าเทอ คือ คนที่ใช่

เหตุการณ์ ความรู้สึก หัวใจ

เป็นสิ่งที่บอกฉัน "ฉันคนนี้จะรักเทอตลอดไป"

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม

"รักกี้นะ"

2006/Sep/30

ความแตกต่างของฉัน (The differance of me)

หลังจากวันปีใหม่..อีกไม่กี่วันเทอก็คงจะต้องกลับและน้า

ได้รู้จักสังคมของเทอทำให้ผมรู้สึกถึงอารายบ้างอย่าง

รู้สึกว่าสังคมเทอนั้นกับสังคมที่ผมยืนอยู่นี้

ผมรู้ว่ามันต่างกัน จนผมนะไม่อยากจะอยู่ข้างๆเทอ

กลัวว่าจะทำให้เทอต้องอายที่ยืนอยู่ข้างผมคนธรรมดาคนนี้

ถึงวันที่เทอกลับ เทอโทรมาบอกลาจะกลับ...เชียงราย

เทอมาครั้งนี้ผมยังไม่ได้ทำอารายเพื่อเทอคนนี้เลย

อืม...ขอไปส่งเทอขึ้นรถกลับก็คงดี มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย

ที่เราจะเห็นเทอก็เป็นได้ เพราะผมไม่กล้าพอที่จะเจอเทอคนนี้

คนที่ทำให้ผมรู้สึกได้ถึงคำว่า "รักหมดใจ"

เวลา 19.30 น. ผมนั่งรถถึงหมอชิต เทอรอผมอยู่หน้าร้าน Dunkin' Donuts

รอนานมั้ยกี้...พอสมควรค่ะ...กี้กินอารายยัง กินแล้วค่ะ

มีที่ว่างอยู่พอดี ผมเลยนั่งลงข้างๆเทอ ขึ้นรถตอนกี่โมงหรอกี้

21.30 นะ อืม ตอนนี้จะสองทุ่มครึ่งและช่ายอีกตั้ง1 ชั่วโมงและ

กลัวว่าเอฟจะกลับบ้านดึกนะ อ๋อไม่เป็นไรหรอกคับ

เอฟตั้งใจมาส่งกี้นะ ขอบคุณค่ะ ที่มาส่งเรา น้อยครั้งนะที่จะมีใครมาส่งเราแบบนี้

รู้สึกดีจัง ขอบคุณน้าเอฟ...ที่ดีกับเรา...ปีใหม่นี้ กี้มีความสุขมาก

ที่ได้รู้จักเอฟ และได้ที่ยวช่วงปีใหม่แบบนี้

ผมเห็นรอยยิ้มที่เทอพูดกับผมในวันนั้นแล้วทำให้ผมรู้สึกดีใจ

แต่ผมรู้สึกเจ็บปวด เพราะผมรู้ตัวดีว่าผมนั้นไม่เหมาะ

ที่จะคบกับเทอเพราะผมดูแตกต่างกับเทอ

แต่ก็ช่างเถอะวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรก็ช่าง

ผมจับมือเทอเอาไว้ เหมือนกับตอนที่ผมจับมือตอนนั่งรถเมลล์ไปด้วยกัน

มือกี้เย็นจังคับ เดี๋ยวเอฟจับมือกี้ไว้แล้วกันกี้จะได้อุ่นๆนะคับ

ทำไมมือกี้ถึงได้เย็นแบบนี้น้า หรือเป็นเพราะ....

หัวใจเทอเต้นแรงเวลาที่อยู่ใกล้เราหรือเปล่าน้า

- -* หรือแอร์มันเย็นเกินไปเปล่าเนี้ย

เอฟก็ดีใจนะคับ ที่ได้รู้จักกี้ แล้วได้มาส่งกี้ในวันนี้

ถึงเชียงรายแล้วโทรบอกด้วยน้าคับ เอฟเป็นห่วงนะ

21.15 น. เราทั้งสองลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้ว เดินไป ชานชาลาที่ 36

รถยังไม่มาเลยเอฟ สักพักก็คงมานะ รอแปปน้า คับกี้

รถมาแล้วเอฟ กี้เอาของไปเก็บก่องน้า

กี้ ขึ้นรถก่อนน้าเอฟแล้วเอฟก็กลับหอดีๆนะ

ขอบคุณน้าที่มาส่งกี้วันนี้

ผมยืนมองเทอขึ้นรถ รอจนรถเทอออกจาก ชานชาลา

เป็นภาพที่ผมยังจำได้ เทอกลับไปสู่สังคมที่เทอมา

คงไม่มีแล้วสินะที่เราคนนี้จะได้เจอกับเทอ

หรือเป็นเพียงเพราะความแตกต่างที่เราสร้างขึ้นในใจ

ของเราที่ว่าสังคมเทอไม่เหมือนกับสังคมเราที่เป็นอยู่

"เลิก"คำๆนี้มันเกิดขึ้นในใจเรา พร้อมกับน้ำตาที่หยดลงบนมือที่จับมือเทอ

เลิกติดต่อเทอ ทั้งๆที่ยังรักเทอ รู้สึกดีกับเทอ มันไม่มีเหตุผลเลย

สำหรับเทอ ที่ไม่รู้ว่าทำไม เราถึงหายไปจากชีวิตเทอ

เทอไม่ได้ผิดอาราย คงผิดที่ฉันคนนี้ที่ไม่ดีพอเทอ

เฝ้าถามตัวเองอยู่หลายต่อหลายครั้งดีแล้วหรอที่เป็นแบบนี้

มันคงเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเทอ เทอคงจะได้เจอคนดีๆ

ที่เพียบพร้อม เหมาะสม ทั้งฐานะ และสังคมที่ดีเหมือนกับเทอ

ฉันคนนี้ขอไปจากเธอคนที่ฉัน"รัก"

ขอไปตามทางเดินของฉัน

ทางที่ฉันเลือกนี้ อาจไม่มีเทออยู่ แต่เทอจะอยู่ในใจ "ฉันตลอดไป"


edit @ 2006/09/30 23:03:51

2006/Sep/28

จุดเริ่มต้นของ"ความรัก"(The beginning of Love)

วันที่ฉันได้รู้จักกับเทอครั้งแรก

เทอดูมีเสน่ห์ตั้งแต่แรกพบ เทอเป็นผู้หญิงน่ารัก ผมชอบตอนเทอ "ยิ้มกะเขิน"

อาจเป็นเพราะความรู้สึกของเราเองนั้นที่บอกว่า"เทอคือคนพิเศษ"

วันนึงผมนั่งเล่น Internet แล้ววันนึงเทอก็เข้ามาในชีวิต "ผม"

เทอชื่ออารายหรอ กี้ค่ะ เราเอฟหรือมู๋ตุ๋น คับ

มู๋ตุ๋น อืม...ชื่อน่ารักดีนะ ขอบคุณคับ!!

แล้วเราก็ได้รู้จักกัน ตอนที่ผมมาเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งใน กรุงเทพฯ

ย่านฝั่งธนบุรี ผมรู้จักกับเทอตอนที่ผม อยู่ปี 3 เทอม 2 ช่วงประมาณ เดือนตุลา

ช่วงนั้นผมใช้ โปรโมชั่น 1 เบอร์ คนสนิท ของ Orange เราทั้งสองอยู่ห่างไกลกันมาก

ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะคบเทอแบบจิงจัง เพราะผมคิดว่ามันคงเป็นไปไม่ได้

เพราะเทออยู่เชียงราย ผมอยู่กทม แต่ผมก็ถามเทอว่าแล้วบ้านอยู่ที่ไหนหรอคับ

บ้านอยู่ ชุมพร แต่เราเรียนจบมัธยมปลายที่โยธิน บ้านญาติเราอยู่กทม.ก็มีนะ

แล้วปิดเทอมเทอกลับบ้านหรือเป่าคับ กลับค่ะ เราว่าจะกลับตอนปีใหม่นี้

ผมแอบดีใจเล็กน้อย...ปีใหม่ กลับบ้านดีมั้ยหนอ อีกอย่างรถเยอะ+มีความรู้สึกดีๆให้เทอ

รอเทอมาดีกว่า และแล้วก็ถึงวันนั้นที่เทอมาเป็นวันที่ 31 ที่ผมได้เจอกับผู้หญิงคนนี้ครั้งแรก

ผมนั่งรถไปรับเทอที่ หัวลำโพง เทอนั่งรถไฟใต้ดินมา เทอเดินออกจากช่องทางออกมา

ผมเห็นเทอแล้วทำให้หัวใจผมสั่นเลยก็ว่าได้ ทั้งๆที่ผมไม่น่าจะเป็นแบบนั้น

อาจเป็นเพราะความรู้สึกของผมอาจจะบอกอารายบ้างอย่างก็เป็นได้

เทอ เดินออกมาแล้วมาหาผม เทอเห็นผม "สวัสดีค่ะ"

หวัดดีคับ นั่งรถมานานมั้ยคับ ไม่หรอกค่ะ แล้วเราจะไปไหนกันหรอ

อ๋อ อีกตั้งนานและ กว่าจะ เที่ยงคืนนะคับ เคยไปเที่ยวแถวมหาลัย เรามั้ย คับ

ยังเลยค่ะ...ยังงั้นลองไปเที่ยวดูนะคับ แล้วผมก็พาเทอนั่งรถไปเที่ยวที่มหาลัยผม

พอถึงเวลาค่ำๆ ช่วงนั้น "Paragon"

กำลังเปิดใหม่ เป็นอารายที่ฮิตสำหรับคน กทม. กี้ไป CountDown กันนะ

ค่ะ..แล้วเราก็นั่งรถกันไป ผมรู้สึกดีที่ได้อยู่ใกล้ๆเทอเวลาที่นั่งรถเมลล์ด้วยกัน

กี้คับ..เอฟขอจับมือได้มั้ยคับ...จะดีหรอ...ผมก็แอบจับมือมาไว้ในอ้อมมือผม

เทอจะได้รับรู้ถึงความรู้สึกของความรักทั้งหมดของหัวใจที่ผมมีให้ "เธอ"

เอฟอยากให้กี้รู้สึกดีๆเวลาที่อยู่ใกล้กันนะคับ

พอไปถึง พารอกอน โอ้ว คนเยอะจัง เอฟๆถ่ายรูปให้กี้หน่อย ได้คับ!!

1 2 3 ...สวยมั้ยกี้ สวยค่ะแสงไฟสีแดง สวยดีนะเอฟ ช่ายคับ

แล้วก็ เดินเล่น อยู่แถวบริเวณ ลานน้ำพุ บรรยากาศดีมากๆ ได้เห็น ผู้คน

มีความสุขกับการที่ได้มาเที่ยวกับคนที่รักและพ้องเพื่อน พ่อแม่

วันนี้ ปีใหม่ ปีนี้ ช่างมีความสุขเหลือเกิน

สักพัก เพื่อนกี้ เค้าชวนกี้ไป เที่ยว อ.ต.ก ก็นั่งรถไฟฟ้า

แล้วต่อ Taxi ไปส่งกี้ และแล้วไม่น่าเชื่อ เวลาความสุขของผมมันก็หมดลงอย่างไว

ผม นั่งรถไฟฟ้ากลับมา ผมคิดว่า เราคิดว่าเค้าจะอยู่กับเราตลอดเวลา แต่ก็กลับไม่เป็น

อย่างที่คิด "ความว่างเปล่า" กลับทำให้คิดอารายๆได้

ปีใหม่นี้ โทรหาเพื่อนรัก บอล ตั้น และเพื่อนที่บ้าน พ่อแม่ พี่

เอฟ อยู่คนเดียวคับ แม่....อยู่คนเดียวคับพ่อ....

เออ บอลเค้าอยู่คนเดียววะ คิดถึงวะ

ตั้นกินไรกันอยู่วะ อ๋อ Regency พี่น้อง

เออ กินให้อร่อยนะมึง ปีหน้า Black นะ ok!!

แล้ว ก็ลง BTS มายืนตรงกลางของ สถานี BTS Siam

ยืนอยู่เพียงคนเดียว ข้างๆเค้าก็มีเพื่อน แฟน คู่รักต่างชาติ

แล้ว เรามาทำอารายที่นี้ ณ เวลานี้ มองไปข้างล่าง เห็นผู้คนมากมาย

มาฉลองปีใหม่กะเพื่อน กะแฟน กะครอบครัว พ่อ แม่ ลูก...

บ้างที่การที่อยู่ตัวคนเดียวอาจทำให้เราคิด ว่าอะไร ใช่ หรือ ไม่ใช่ สำหรับเรา

เวลา 23.50 น. ยืนมอง ลานน้ำพุ สวยงามมาก แสงไฟตระการตา

โอ้ว Message จาก เพื่อนๆ มากันเยอะแยะเลยแฮ่ะ..เอ๊ะจากคนพิเศษไม่เห็นมีเลยน้า

Happy New Year ค่ะ ขอโทษนะที่กี้ปล่อยให้เอฟต้องอยู่คนเดียวขอโทษจิงๆ

เอฟอยู่คนเดียวได้นะกี้ เผื่อวันนึงฉันอาจจะไม่ได้อยู่เคียงข้างเทอ กี้"คิดในใจ"

23.59 น. อีก 10 วินาที 9 8 7 6 5 4 3 2 1 0 ปุ้งๆปั๊ง เสียงพลุ ดังสนั่น!!

โอ้ว พลุสวยจัง อยากให้เทออยู่ข้างฉันจัง เราจะยืนดูพลุที่นี้ด้วยกัน

พลุจุดขึ้นหลายต่อหลายอัน สวยงามจัง แสง สี เสียง เยี่ยมยอด

ก่อนกลับ ไปข้าวสารดีกว่า ขึ้น Taxi ไปข้าวสาร

โอ้ว คนไม่เยอะเท่าไร แต่บรรยากาศ สวยดี

กลับหอ ดีกว่า...พอถึงหอ

กี้ก็โทรมา..เอฟอยู่ไหนหรอเป็นไงบ้าง

อ๋ออยู่หอแล้ว คับ สบายดี กำลังกิน เบียร์อยู่!!

เมา นิดๆและ....อืมน้ากินคนเดียวหรอ กี้ถามแปลกๆ

จะให้กินกะใครละคับ อยู่คนเดียวนิ คับ

ขอบคุณน้าที่เป็นห่วงเอฟ เอฟถึงหอแล้วน่ะ กี้ ไม่ต้องเป็นห่วงน้า

กี้ก็กลับบ้านดีๆนะคับ เป็นห่วงนะกี้ หวัดดีคับ

ความรู้สึกของคำว่า "รัก"

ใครๆก็พูดได้ว่ารัก แต่ความรู้สึกนะสิ เราสามารถทำให้เค้าคนนั้นรู้สึกได้หรือเปล่า

กับคำว่า"รัก"ที่เรามีให้กับเทอ "คนพิเศษ"



edit @ 2006/09/30 22:45:44